مینوں قاسم علی شاہ نال محبت اے

لکھت:عتیق انور راجہ

اج کل لاک ڈائون دی وجہ نال زیادہ ویلا گھر ای لنگھ رہیا اے ایس ویلے کوشش ایہو ہوندی اے کہ کدھروں چنگا پڑھن نوں مل جائے، کدھرے کوئی انج دا واقعہ سن لواں جس نال نہ صرف میری اصلاح ہوئے بلکے میرے نال چلن والے قافلے دی منزل وی آسان ہوئے۔ میرے بوہت سارے سنگی کہندے نیں کہ لاک ڈائون دی وجہ نال ویلا لنگھانا اوکھا ہو چکیا اے پر میرے نال انج بلکل وی نہیں۔ اونج تے بوہت ساریاں کتاباں میرے زیر مطالعہ رہندیاں نیں پر ایس لاک ڈائون وچ ایہہ سلسلا کجھ زیادہ شدت نال چل رہیا اے۔ سارا رمضان راتیں جاگدے لنگھیا۔ اکثر انج ہویا کہ اگے کتاب حکمت تے لباں تے ساریاں لئی دعاواں رہیاں۔ خیر رمضان لنگھیا عید وی لنگھا دتی۔ کجھ دن پہلے دوپہر نوں سخت گرمی وچ ظہر دی نماز پڑھن توں بعد میں سون دی کوشش وچ سی کہ کسے انجان نمبر توں کال آئی۔ راجہ صاحب کیہ حال اے؟ فون کرن والے نے انتہائی گرمجوشی نال حال پچھیا تے اکھاں ملدے ہوئے ذہن تے اُتے کجھ زور دین دی کوشش کیتی پر نہ تے نمبر یاد آیا تے نہ ای فون کرن والے صاحب دی اواز پہچان پایا۔ پچھیا جناب اپنا تعارف کرا دیو۔ تے بڑے سخت تے طنزیہ لہجے وچ جواب آیا، چنگا تسیں ہن اُچے لوک ہو گئے او سانوں پہچاندے ای نہیں او؟ معذرت کیتی کہ بھائی صاحب عمر پجاہ توں اُتے ہو چکی اے یاداشت واقعی کمزور ہو رہی اے ۔ میں کوشش دے باوجود تہانوں نہیں پہچان سکیا۔ باقی گل وڈے بندے دی اے تے تہانوں کس نے کہہ دتا کہ میں وڈا بندا بن چکیا واں۔ میں اک سدھا سادھا پینڈو بندہ واں جس دا جسم بے شک شہر دی بھیڑ وچ کدھرے گم ہو چکیا اے پر روح اج وی پنڈ دیاں گلیاں وچ نچدی رہندی اے۔ اللہ دے نیک بندیاں نال اک لگائو اے ایس لئی ہر حال وچ مطمئن رہن دی کوشش کرنا واں۔ زندگی وچ اونج تے کم بوہت سارے کیتے تے سب ای دل نال کیتے پر میرا اللہ جان دا اے کہ چوکھے پیسے کمانا کدی میرا شوق نہیں سی۔ ایس دی وجہ جیہڑی مینوں اج سمجھ آندی اے اوہ ایہہ کہ میرے والد صاحب نے کدی نہیں کہیا سی کہ اعلیٰ تعلیم حاصل کرو تے چنگی نوکری لبھو، اللہ بخشے اوہ ہمیشاں کہیاں کردے سن رزق دین والا اللہ اے۔ بس چنگے انسان بنن دی کوشش کرنا۔ حضرت محمد ؐ نال محبت وچ کمی نہ آن دینا تے حالات کنج وی کیوں نہ ہو جان صرف اللہ توں ڈرنا تے سچ بولدے رہنا، ہن پچھے مڑ کے ویکھنا واں تے اللہ دا شکر ادا کرنا واں تے (جدوں وی گھر توں نکلنا واں تے پنج وار درود ابراہیمی پڑھنا واں) تے میرا یقین اے کہ درود اسلام پڑھن نال میرے لفظاں وچ تاثیر آ جاندی اے۔ خیر میں ایہناں صاحب ہوری توں پچھیا تسیں اپنے بارے کجھ دسو، کوئی کم، پیغام اے تے فرمائو یا فیر میں فون بند کرنا واں۔

کافی غصے نال موصوف بولے چنگا میں جدوں تہانوں ملنا واں تے تہاڈے توں ایس گستاخی دا جواب لواں گا۔ ہجے انج کرو کہ شاہ صاحب دا موبائل نمبر دے دیو۔ کیہڑے شاہ صاحب جناب؟ کس سلسلے وچ ملاقات کرنی اے تسیں؟ جواب وچ بڑی عقیدت نال بولے کہ نہ صرف ایہناں نوں بلکے ایہناں دے کجھ ہور دوستاں نوں قاسم علی شاہ نال بوہت محبت اے۔ ایہہ وی دسیا کہ قاسم علی شاہ صاحب دی بوہت ساری ویڈیوز وی ویکھدے رہندے آں تے ہن چاہنے آں کہ کسے دن دو تن گھنٹے شاہ صاحب دے نال لہور وچ لنگھائے جان۔ میں ایہناں صاحب ہوراں نوں دسیا کہ ایس ویلے میرے کول شاہ صاحب دا نمبر نہیں۔ میں تہانوں شاہ صاحب دے کسے کولیگ دا نمبر دے دینا واں تسیں ایہناں نال رابطہ کر کے ویلا لے لوئو۔ کجھ دن پہلے میرے موبائل توں سارے نمبر ڈلیٹ ہو چکے سن، سوشل میڈیا اُتے درخواست کیتی تے بوہت ساریاں دے نمبر دوبارہ سیو کیتے۔ (شاہ جی دا نمبر حافظ عرفان نے لکھوایا)۔ بولے نہیں راجہ صاحب تسیں کہانی گھڑ رہے او۔ چلو ہن انج اے کہ تسیں نہ صرف ویلا لینا اے بلکے سانوں اپنے نال شاہ صاحب دے کول لے کے جانا وی اے۔ میں جواب وچ عرض کیتا۔ محترم تہاڈی شاہ صاحب نال محبت کچی اے۔ شاہ صاحب نال محبت دی گل وی کردے او تے کسے دی مجبوری نہیں سمجھدے او ۔ شاہ صاحب دی ویڈو روز ویکھنے دی گل کردے او پر تہاڈی گلاں وچ مٹھاس نہیں؟ میں سمجھنا واں کہ بندہ جس نال محبت کردا ہوئے ایس دی عادت ایس بندے دے اندر آپے پیدا ہون لگدیاں نیں۔
صاحبو! میری قاسم علی شاہ صاحب نال پتہ نہیں کدوں ملاقات ہوئی؟ یاد نہیں آ رہیا۔ ہاں ایہہ یاد اے کہ شاہ صاحب نے کئی وار وڈی تقریباں وچ مینوں عزت دتی پر ایس سب دے باوجود ایہہ وی حقیقت اے کہ میں شاہ صاحب نوں بوہت گھٹ فون کیتے نیں ۔ لہور نال مینوں محبت وی اے ، عقیدت وی۔ میں لہور انج ای ٹُر جانا واں جویں کوئی بھلا مانس بندہ محلے دے کسے پارک وچ کجھ ویلا لنگھان ٹر جاندا ہوئے۔ پچھلے کئی ورھیاں توں ٹی ہائوس، الحمرا، پلاک، پریس کلب تے انج دیاں کئی تھاواں تے سجن والی ادبی تے ثقافتی محفلاں دی خوشبواں توں لطف اندوز ہو رہیا واں تے اپنے دام نوں مزید خوشیاں نال بھرن گھر والی توں کوئی وی بہانہ بنا کے لہور اپڑ جانا واں۔ انج ای کسے دن جدوں میں لہور جانا سی تے شاہ صاحب نوں وٹس ایپ میسج کیتا کہ حضور میوں کل لہور آنا اے، تہاڈے نال ملاقات ہو سکدی اے؟ کجھ ای دیر بعد قاسم علی شاہ صاحب دا وٹس ایپ اُتے میسج آ گیا، بلکل بھائی جان تسیں کل دوپہر اک وجے فائونڈیشن آ جائو،کھانا اکٹھے کھاواں گے تے تہاڈے نال گل بات وی ہوئے گی۔ اگلے دن میں قاسم علی شاہ فائونڈیشن وچ اک وجے توں پندرہ منٹ پہلے ای اپڑ گیا۔ قیصر بھائی نے بڑی محبت نال دفتر بٹھایا تے کہیا کہ شاہ صاحب تہاڈا پچھ رہے سن پر ایس ویلے اوہ احباب نال میٹنگ وچ مصروف نیں۔ تہانوں متھے ویلے تے ملدے نیں۔ گھڑی نے اک وجے دا سگنل دتا تے چہرے اُتے دل فریب مسکراہٹ سجائے شاہ جی نے اسلام علیکم کہندے ہوئے گلے لایا تے فیر ایہناں نال بوہت سارے موضوعواں اُتے بوہت ساریاں گلاں ہون لگیاں۔ اک ساتھ کھانا کھادا تے جدوں اجازت لئی تے شاہ صاحب نے مینوں بوہت کمال محبت فرماندے ہوئے کہیا ’’بھائی جان ہن جدوں وی لہور آئو سانوں ضرور مل کے جانا‘‘ میں اُتے عرض کیتا اے کہ میں لہور بوہت آندا جاندا رہنا واں۔ ایس ملاقات دے کجھ دن بعد ای فیر لہور گیا تے قاسم علی شاہ فائونڈیشن دے باہر توں لنگھدے ہوئے شاہ صاحب نوں وٹس ایپ اُتے سلام کیتا تے بڑی محبت نال جواب آیا بھائی جان مل کے جانا سی نا؟ تے فرمایا کہ تہاڈا میرا روحواں دا تعلق اے۔ اسیں محبت، برداشت، بھائی چارے تے رویاں وچ بہتری دا پیغام لے کے نکلے آں پر مینوں چوں کے شاہ صاحب دی مصروفیات دا احساس اے۔ مینوں پتا اے کہ شاہ صاحب نے دن وچ کنے ای لوکاں نال ملنا ہوندا اے ایس لئی میں ہمیشہ کوشش کیتی کہ ایہناں نال میسج اُتے ای دعا لے لئی جائے تے کدی ایہہ نہیں چاہیا کہ ایہناں دا قیمتی ویلا میرے جہے نکمے دی وجہ

نال ضائع ہوئے۔
صاحبو! مینوں اج محبت دا بیان کرنا اے تے میں عرض کردا چلاں کہ مینوں نہیں پتا کہ عمر دے کس حصے وچ مینوں حضرت میاں محمد بخش ؒ تے حضرت علامہ اقبالؒ نال محبت ہوئی سی پر مینوں ایہہ یاد اے کہ جدوں میں ہوش سنبھالیا میری حیاتی اُتے ایہناں دونواں ہستیاں دا بوہت اثر اے۔ میرا پنڈ کھڑی شریف توں نیڑے اے تے پنڈ توں ہر جمعرات دربار کھڑی شریف گڈی وچ لوک سلام کرن وی جایا کردے سن۔ بجلی نہیں سی پر اکثر راتاں نوں پنڈ دے لوک کدھرے مل بیٹھ دے تے کوئی بوہت سریلی اواز وچ میاں محمد بخش دا کلام پڑھن لگدا۔ بچپن وچ سنے میاں صاحب دے کلام نے دل اُتے انج دا اثر کیتا کہ فیر اللہ والیاں نال محبت دا سلسلا ٹُر پیا۔ علامہ اقبال دے کلام نوں کالج دے زمانے وچ پڑھن دا موقع ملیا تے فیر حضرت اقبال نے جویں بازو پھڑ کے اپنے کول ای بٹھا لیا کئی ورھے توں میں کدھرے جاواں، کوئی مینوں ملن آئے، قرآن و سنت دے حوالے نال کوئی تقریب ہوئے، کوئی مشاعرہ ہوئے، کوئی سیمینار ہوئے، سائبان دی کسے وی موضع تے کوئی تقریب ہوئے، کسے بیٹھک وچ دوستا دے نال مل بیٹھا میاں محمد بخش تے حضرت علامہ محمد اقبال دا ذکر میریاں گلاں وچ آ رہی جاندا اے۔ میں سمجھنا واں کہ اصل محبت تے ایہہ وے کہ جنہاں نال محبت دا دعویٰ کیتا جائے ایہناں دیاں زندگیاں نوں پڑھیا جائے، سمجھیا جائے تے فیر اپنا اُٹھنا بیٹھنا ایہناں ورگا بنان دی کوشش کیتی جائے۔ جی بلکل مینوں قاسم علی شاہ جی نال محبت اے۔ حقیقت وچ تے میں شاہ جی نال بوہت گھٹ ملیا واں پر مینوں لگدا اے کہ میری روز شاہ جی نال ملاقات ہوندی اے۔

اپنا تبصرہ گھلو