یاداں خالد دیاں

Khalid Hussain Thathal

اج کھُوہاں وچ چھالاں مارن والیاں دے وین لکھن والا ساڈے
توں نکھڑ گیا اے پر اوہدے بول ساڈے نال رہون گے ہمیش لئی

پروین ملک

خالد تھتھال اک چنگا شاعر تے بیبا بندہ سی ، لوکاں دے کم آون والا ۔ وڈیاں دا آدر اوہنوں جیویں گڑھتی وچ ملیا سی، شفقت تنویر مرزا ہوراں نال اوہدی جُڑت مثالی سی، جدوں وی پاکستان آونا سبھ توں پہلاں مرزا صاحب ول سلامی دینی ، کدی اوہناں دے گھر کدی پاکستان پنجابی ادبی بورڈ دے دفتر پٹیالہ گرائونڈ وچ جناں چر بہنا، گلاں پنجاب تے پنجابی بارے ای ہونیاں۔ خالد تھتھال پاکستان دیاں ساریاں پنجابی تنظیماں تے اوہناں دی ٹور بارے سوال تے سوال کری جاندے تے مرزا صاحب بڑے راضی ہو کے جواب دئی جاندے۔ وچ وچ خالد نے آپنی رائے وی دینی۔ سانوں ساریاں نوں بڑی چَس آونی بڑا کجھ سکھن دا موقع ملدا۔
واپس جا کے خالد نے ’’تماہی پنجابی ادب‘‘ لئی ڈھیر ساریاں نظماں گھلنیاں، ہر نظم پنجاب رنگ وچ رنگی ہوندی۔ دھرتی دا پیار ہر مصرعے وچوں ڈُلھ ڈُلھ پے رہیا ہوندا۔ ایس دھرتی نے لنگھیاں ویلیاں وچ جیہڑیاں اوکڑاںجھلیاں ، اوہ سارا دکھ تے درد خالد تھتھال دیاں نظماں وچ جھلکدا اے:
کھُوہ آزادی دی اک راہ
کھُوہ وچ چھال ظلم جبر تیں اک چھٹکارا
اپنی عزت پت جان بچاون دا اک چارا
آزادی دی خوشی وچ کتنیاں
دھیاں ، بھیناں ، مانواں
ہاں بائو کھُو ہاں وچ چھالاں ماریاں
تے کھُوہاں دے شوہاں وچ
اوہناں ترنجن جاو سائے
اج کھُوہاں وچ چھالاں مارن والیاں دے وین لکھن والا ساڈے توں نکھڑ گیا اے پر اوہدے بول ساڈے نال رہون گے ہمیش لئی۔

اپنا تبصرہ گھلو