شاعری

ڈھولہ

آ باہر کھوہے توں بوکیا من ہاڑا منکھ چروکیاہک دھیر ہےاساں ناد علی دا پوریا فر یارہویں والے نوں سوریاتفسیر ہےرہویں صدق صفا تے غازیا ..اگے پڑھو

غزل

میں تے آکھاں ڈنکے دے چوٹکوئی نہ پاوے ایہناں نوں ووٹدوروں جاپن پاسے دا سوناوچ ہے ساری کھوٹ ای کھوٹچوراں پائی پلس دی وردیڈاکوئواں پائے ..اگے پڑھو

غزل

جیہڑے اپنے جہے کجھ لگدے سن اوہناں دے نقشے وی یاد نہیں رہئےجنھاں گھراں وچ عمراں بیتیاں سن اوہناں گھراں دے رستے وی یاد نہیں ..اگے پڑھو

غزل

تانگھ ملن دی مار گئی اے مائے نیجندڑی رو رو ہار گئی اے مائے نیاکھیاں بدلاں وانگوں وسن ہر ویلےدھپ یاداں دی ساڑ گئی اے ..اگے پڑھو

غزل

جس دے پیار دی خاطر میں خون ڈوہلدا رہیااوہ سجن مینوں شہر دی گلیاں وچ رولدا رہیااوہ لٹ کے لے گیا میرے دِل دا سکوںمیں ..اگے پڑھو

غزل

جد وی پئے پواڑے لوکومارے گئے نیں ماڑے لوکوپنچھی پیار محبتاں والےپنجرے وچ گئے تاڑے لوکوسہل ملوک تے نازک پنڈےدھپاں نے آ ساڑے لوکونہ سر ..اگے پڑھو

غزل

بھاویں اندر اگاں بھریاں ہوئیاں نیںجبھاں اُتے برفاں دھریاں ہوئیاں نیںاوہنے مینوں فیر وکھالی دتی اےجسے دے وچ پیڑاں ہریاں ہوئیاں نیںبُلھاں اُتے چیکاں ٹنگیاں ..اگے پڑھو

غزل

میں جسے نوں پاناں لائیاں زہر دیاںمیرے اگے کدوں بلاواں ٹھہر دیاںمیرے پیراں ہیٹھ نیں رستے منزل دےمیری مٹھ نیں چھاواں سخر دوپہر دیاںمیں درداں ..اگے پڑھو

غزل

اپنی جیکراولاداں نوںقرضے وچوںکڈھنا ہے تےسر نوں سُٹ کےکم نوں جُٹ کےچپ وٹنی جےبھکھ کٹنی جے