غزل

سلیم دلاوری

سورج نہ چڑھیا آس دا ہر تھاں انھیرا ہو گیا
مُکیاں نہ راتاں کیہ کراں زخمی سویرا ہو گیا
صدیاں توں ویلا لنگھ رہیائے مینوں لتاڑ کے
سایا وی میرا جاپدائے میتھوں لمیرا ہو گیا
پنچھی بدلدے جاوندے ویلے دے نال نال
کانواں نے چپاں وٹ لیاں سُنجا بنیرا ہو گیا
اودوں ملی نہ ماڑے نوں لسی اوہ پین لئی
چوکھا جدوں دا تگڑیاں دے گھر لویرا ہو گیا
سرکار نے دن پھیر دتے ایسراں اس دیس دے
مزدور فاقے مر گیا سوکھا وڈیرا ہو گیا
چکن نہ دتا سر کدی نویاں ضرورتاں
سر تے پرانا قرض سی جہڑا ودھیرا ہو گیا
سنیا ایں سلیم ایہ پکھ وی کدنوں نیں اکدی
سجناں گلی وچ فیر اج رولا اچیرا ہو گیا