نظماں
ساجد چوہدری
دل دی بکل مار کے کجیا ننگ سریر
کچا بھانڈا کھر گیا،جو اس دی تقدیر
تردی رہی چنانہہ تے جثے دی اک لیر
اپنا ماس کھوان ہن کیہنوں سنت فقیر
٭٭
موٹا چم غریب دا جتی لؤ بنا
عزت اسدی پیتلی، بستر پوو وچھا
ہڈیاں اوسدیاں بال کے سیکو اگ دا تا
چڑھدے مرزے خان نوں جٹ ونجل دئیے سجھا
