غزل
انور ندیم علوی
توں جلوہ ہی جلوہ ایں‘ میں جذبہ ای جذبہ ہاں
تک مول نہیں رجدی‘ ایہہ چشم تماشائی
اک لمحے نوں ہستی وچ‘ آئی اے خوشی کہڑی
جد یاد تری آئی‘ جد یاد تری آئی
میں دیس چ پردیسی‘ ہے ساتھ مگر کلاّ
اے دوست کدی ویکھیں‘ آ کے مری تنہائی
اس ساز چ اے ہمدم‘ سو گیت چھپے لیکن
ہن کون سنے سوچو‘ ایہ درد دی شہنائی
سوچاں توں وی ودھ اچی دیوار جدائی دی
میں تیرا تمنائی توں میرا تمنائی
جد ساز وجایا سی‘ چپ کیوں رہا شاعر
کیوں راگ نہ گایا توں کیوں اگ نہ بھڑکائی
