مزدوراں لئی نظم
منصور عزمی
چھڈ غفلت دی نیندر جھلیا اپنے حق لئی بول
میرے دیس دیا مزدورا! ہُن تے اکھاں کھول
گارا، مِٹی، اِٹاں ڈھو کے عمر لنگھائی ساری
لوکاں لئی توں محل بناویں تیری کچی ڈھاری
جُثہ تیرا پِنجر ہویا توں ہمت نہیں ہاری
داج بغیروں فیر وی تیری گُڈو رہی کواری
سُچے موتی توں سُوراں دے پیراں ہیٹھ نہ رول
میرے دیس دیا مزدورا! ہُن تے اکھاں کھول
ماں دا سینا چِیر چِیر کے رزق دی بُرکی کڈھیں
ماں پیو ورگے بِرچھاں نوں توں بے دردی نال وڈھیں
ایہناں بدلے انگ ساک تے جیون مرن وی چھڈیں
اِس مشقت بعد جدوں توں بُک رزق لئی اَڈیں
تیرے ہتھ پھڑا دیندے نیں بھورا جُوٹھے چول
میرے دیس دیا مزدورا! ہُن تے اکھاں کھول
دنیا نے تیری عظمت مَنّی اِک تہوار بنایا
سال دے پِچھوں اِک چُھٹی دا جد توں جشن منایا
سرمایا داراں نوں فیر وی ترس ذرا نہیں آیا
کَٹ کے اِک دیہاڑی تیری اپنا مال ودھایا
اِک چُھٹی دے بدلے اوہناں کھاتے لئے نیں پھول
میرے دیس دیا مزدورا! ہُن تے اکھاں کھول
عزمیؔ جھلیا اپنے آپ نوں ایویں پیا کھپاویں
تیری پیریں ٹُٹی جُتی پاٹے لِیڑے پاویں
ریشم تے کمخواب پیا توں دوجیاں لئی بناویں
کَھل اپنی دِی مشک بنا کے پانی پیا پیاویں
فیر وی آکھن چمڑے باجھوں کِسے نہیں کم دا ڈھول
میرے دیس دیا مزدورا! ہُن تے اکھاں کھول
