دل جان تے میں

امرجیت سنگھ سندھو

رہاں گے جگ چ اکٹھے، میرا دلجان تے میں
ایہہ میرا عشق، میری موت دا سامان تے میں
خُدی دے نال خدا دا ہے ویر پر پھر وی
کٹھن ہی لگدی کہ وکھ ہونگے انسان تے میں
میں آسمان وی دھرتی نوں لپٹدا تک،
گلے ملے ساں جدوں میرا مہربان تے میں
کسے حسین بھلیکھے چ آ گئے ہو تسیں،
بناؤٹی روپ دا، نخرے دا قدردان، تے میں؟
میرے ایمان دا تے میرا مُل پچھدا ایں؟
وکاؤ ہے نہیں سجنا میرا ایمان تے میں
تیرے سرھانے پئی اوہ، تے میں ہاں پیراں وچ،
بنے رقیب کھڑے ہاں، میرا ’دیوان’ تے میں
اسیں تاں اک ہاں، اسیں رہِ نہیں سکاں گے الگ،
میری قلم، میری کرنی، میری زبان تے میں
بڑا اجوڑ ہے ‘سندھو‘ کہ پت جھڑ تے سجن
بڑا اجوڑ ہے ’سندھو’ کہ گلستان تے میں