غزل
انورندیم علوی
عجب درداں بھری میری کہانی کیہ کراں یارو
ستاراں بال بہشتن دی نشانی کیہ کراں یارو
شکل ویکھی نہیں مکھن دی‘ لسی مانگویں پیواں
سدا پانی دے وچ میری مدھانی کیہ کراں یارو
ہزاراں پھٹ ملے مینوں‘ ٹکوراں روں دیاں کر کے
سرہانا بن گیا آخر سرہانی کیہ کراں یارو
ٹکر آٹے تے سبزی دال دی ہر پل ستاندی اے
نہیں شعراں دے وچ پہلی روانی کیہ کراں یارو
چمک پونڈاں دی لندن لے گئی اوہنوں کوئی دسے
میں چھلاّ یار سوہنے دی نشانی کیہ کراں یارو
عمر دوہاں دی اسّی اے‘ کہوے برڑھی نوں پر برڑھا
نہیں قابو دے وچ اتھری جوانی کیہ کراں یارو
