غزل
طاہر وزیر آبادی
تیرے باجھوں سفنیاں دی اک ڈار سوالی رہندی اے
تیرے ناں دے جگراتے دی اکھ وچ لالی رہندی اے
دل دے زخم چھپا لینا واں‘ ہاسے لے معصوماں توں
پر کیہ دساں توں نہیں لبھدا جھولی خالی رہندی اے
دیوے کہڑا خبراں مینوں میرے یار ملوک دیاں
جس دے ناں دی دل دے ویہڑے روز قوالی رہندی اے
جد وی بوہے ولے تکاں چپ جئی آوے کھاون نوں
سوچ دے آنگن دکھاں دی اک بھری ٹرالی رہندی اے
خورے کد ایہہ جھورا مکنا طاہرؔ ایس حیاتی دا
جیندی جانیں برہا دی ہر وار مثالی رہندی اے
