غزل
یونس بھٹی
خون سفید اے وِیراں دا اج
چھڈ گئے ہتھ ہمشیرا ںدا اج
پیو دادا غدار سی جس دا
اوہ مالک جاگیراں دا اج
کل وی مستی دے وچ ہے سن
حال اے مست فقیراں دا اج
کر کے ساڈے سینے چھلنی
ہاں ٹھریا اے تیراں دا اج
رب دے اگے رُنا یونس
پیا مُل اے نیراں دا اج
