ماں
طاہرہ جبیں
اوہدی ذات کہانی میری اوہ ہی اے سرناواں
اوہ میرا پرچھاواں اے تے میں اوہدا پرچھاواں
ساری عمر ہنڈا کے مینوں اینی گل سجاکھی
دھپ حیاتی وچ ہر پاسے‘ ماواں ٹھنڈیاں چھاواں
جگ دے سارے رنگ تے رونق ایہناں دے دم نال اے
گھر بن جاندے سنجے کھنڈر رس جاون جے ماواں
ماواں دھیاں سکھیاں وانگر دکھ تے درد ونڈاون
طاہرہ میں آں دور امبڑی توں کس نوں حال سناواں
