غزل
بابا نجمی
ایسی گل کرا نہ دیویں کدھرے میرے کولوں
مونہہ لکائونا پے نہ جاوے کل نوں تیرے کولوں
ایس ہنیرے کیہ ڈکنی اے سورج دی رُشنائی
اک ٹٹیہنا لُک نہیں سکیا ایس ہنیرے کولوں
ہل دی جنگھی نہیں جے پھڑنی اونا چر میں لوکو
جد تک میں لکھوا نہیں لیندا ادھ وڈیرے کولوں
سپاں دا گل گھٹن نالوں اک صلاح اے میری
کیوں نہ کھوہیے جا کے پہلاں بین سپیرے کولوں
کیویں میرے ڈکرے کیتے نال بے دردی راجا
کنیاں جُدھاں نال بنی ساں پچھ پتھیرے کولوں
اپنی مُکلے واڑ کے کہڑا میرے مونہہ نوں چُمے
اج تے پانی کوئی نہیں پیندا ہتھ سلیرے کولوں
سارے پنڈ چوں تیرے پیو دا کچا کوٹھا گڈو
کسراں منگن رشتہ تیرا لوکی میرے کولوں
