غزل
بشیرعابد
اکھیاں وچ اتھراں دے رتجگے
جنگلاں وچ جگنواں دے رتجگے
لے رہیاں نیں بجلیاں انگڑائیاں
جگ رہے نیں ساوناں دے رتجگے
انبراں تے تاریاں دی روشنی
محفلاں وچ دوستاں دے رتجگے
راہیاں نوں لٹنے دے واسطے
راہ دے وچ رہزناں دے رتجگے
آس امیداں دے دیوے بال کے
تیرے کولوں دوریاں دے رتجگے
جگمگاندے تاریاں دے وانگ نیں
نظراں سانویں منظراں دے رتجگے
مینوں تے اج تیک عابد! یاد نیں
دل چ بلدے ہنجواں دے رتجگے
