مُک گئی اے رات

بھپندرپنیوالیا

مُک گئی اے رات ٰتے سویر ہون والی اے
تیری میری جُدائی چنا پھیر ہون والی اے
رات دے ہنیریاں ٰچ آپاں ہاں وے مِلدے
ہنیریاں ٰچ لیہندے ارمان کدوں دِل دے
ساڈے ٰتے جُدائی مُڑ ڈھیر ہون والی اے
مُک گئی اے رات ٰتے سویر ہون والی اے
ہِجراں دی واء بس جدوں چل پئے گی
کلی ٰکلی جِند سارے دُکھ کیویں سہے گی
ڈاہڈھیاں دی دیوالی ہُن پھیر ہون والی اے
مُک گئی اے رات ٰتے سویر ہون والی اے
اُٹھ کے وے ہالی ہُن چل پئے نے کھیتاں نوں،
جان نہ لاے وے کوئی آپنیاں بھیتاں نوں
کیدواں دی ڈھانی مُڑ دلیر ہون والی اے
مُک گئی اے رات ٰتے سویر ہون والی اے
چن دی جُدائی ہُن پے جانی چکور نوں
ہور دی کیتی ُجمعے لگ جاوے ہور نوں
غماں اتے ہوکیاں دی کھلیر ہون والی اے
مُک گئی اے رات ٰتے سویر ہون والی اے