غزل
بابا نجمی
تیرے لئی ہمیش نیں کھلے اکھیاں دے دروازے
کنّا پیار ترے نال سانوں تینوں نہیں اندازے
پھُلاں دا کیہ ہار اے پاونا پایا تے کملایا
پھُل یاداں دے سینے لائیے ہر دم جہڑے تازے
جہناں نوں اتبار نہیں ہوندا اپنے چہرے اُتے
وچ بازاراں اوہ پھردے نیں مونہہ تے مَل کے غازے
ساڈے اندر بولن والا کر گیا آپ کنارہ
ہن ایہہ بھاویں ساڑو مٹی بھاویں پڑھو جنازے
جنّا تیک نہ منزل آوے مُڑ کے پچھانہہ نہ ویکھیں
بھاویں لوکی تیرے اُتے کسن لکھ آوازے
سسی وانگوں نیند پیاری کر نہ بیٹھیں بابا
لمے چوڑے بھگتنے پیندے غفلت دے خمیازے
