غزل
بابا نجمی
حق جدوں میں جین جا منگاں پتھر مارے جاندے نیں
مر جاواں تے میرے اُتے پھل کھلارے جاندے نیں
کوئی نہیں جاندا میں تے جانا پچھن شہر دے حاکم توں
تیرے سر دے اُتوں ساڈے سر کیوں وارے جاندے نیں
تیرے دل نوں ہتھ نہیں پیندا سارے پنڈ دے چودھریا
تیرے گھر چوں خالی ہتھیں جدوں مزارے جاندے نیں
جدھر میری سوچ کہوے گی اودھر واگاں موڑاں گا
ڈنگر تے نہیں اودھر جاواں جدھر سارے جاندے نیں
جر کے کھاویں لگ گیا جے پھل ودھیرا بوٹے نوں
بہتی نال ہوا دے یارا پاٹ غبارے جاندے نیں
رنگ برنگیاں زہراں بھریاں سوچاں جمن خورے کیوں
محلاں وچوں جھگیاں ولے جد لشکارے جاندے نیں
گوڑھا رنگ وی اودوں بابا پھکا جیہا پے جاندا اے
سجن وی جد سجناں کولوں لین سہارے جاندے نیں
