غزل

نور محمد نور

دیکھن نوں ایہہ کم تاں کوئی خاص نہیں
ایپر ایسا جیون مینوں راس نہیں
پھیر کدے مل کے بیٹھانگے سوچ لواں
پر ایہہ سبھ کجھ ہوون دی وی آس نہیں
بندہ ہفڑا دفڑی وچ گھر بیٹھا ہے
حالے اس دے قایم ہوش حواس نہیں
اپنا اپنا چھپا کے لنگھے میرے توں
ایہہ کی ہے، جے ارماناں دا نعش نہیں
کھو بیٹھے ہاں کدھرے دولت متراں دی
کلاں توں ودھ بچیا کجھ وی پاس نہیں
غصے وچ ونڈو نہ چلھا ٹبر دا
نوہاں توں وکھ ہندا ڈٹھا ماس نہیں
لٹّ لیا گھر بار جہدا مسکاناں نے
اس بندے نوں کرنا ہور ہراس نہیں
الڑھ سفنے لے کے ایتھوں نسّ جاوو
الجھ گیا دل کدھرے، ملنی لاش نہیں
نور سمجھ کے چلیں چالاں عشق دیاں
کھیڈ دلاں دی ہے ایہہ کوئی تاش نہیں