غزل
عبیداللہ توحیدی
زبروں دنیا زیر تے ہوندی رہندی اے
دھڑی وی ہووے سیر تے ہوندی رہندی اے
جے آیا تے اپنے گھار ای آیا اے
باقی دیر سویر تے ہوندی رہندی اے
کم جو اسنے کرنا سی کر دتا اے
دیر ہوئی اے دیر تے ہوندی رہندی اے
اج ملدا تے اج ای ملنا ملنا سی
فیر آندا اے فیر تے ہوندی رہندی اے
رس وی پویئے دونویں تے من جانے آں
ساڈے وچ پریر تے ہوندی رہندی اے
