غزل
علی محمد ملوک
جدوں ویکھیا مہ جمالاں دا پیچا
پیا ذہن تے پھر خیالاں دا پیچا
محبت دی گڈی بڑے جھپ کھادے
جے اُڈی تے لڑیا کمالاں دا پیچا
مری سوچ نوں چاننا بخش دتا
جدوں لاٹ بنیا مشالاں دا پیچا
مرے پیر وی پے تھرکدے نیں آپے
جدوں ویکھ لیناں دھمالاں دا پیچا
تری یاد دل نوں کرے انج ٹوٹے
جویں پتھراں تے کدالاں دا پیچا
ملوک عمر گڈی دے وانگوں اے تیری
گھڑی دو گھڑی جیویں بالاں دا پیچا
