غزل
یونس بھٹی
سُن دا ہر اک عرض خدا اے
دلوں منگیے جدن دعا اے
نالا جناں بھر بھر وگے
بن سکدا نہ اوہ دریا اے
سمجھو اوہ اکھ انھی ہو گئی
جس چوں مُکیا شرم حیا اے
ماڑے ماراں کھا کھا مردے
ہوندا ایہ ای ازلوں لاء اے
وگسی تے فر سبھ نوں لگسی
یونس جی واء آخر واء اے
