غزل
محمدسرمد جاوید
میں وفا دا سچا سُچا جھرنا واں
ایسے لئی تے سبھ دے کولوں ہرنا واں
پتھر دے وِچ جہڑا کیڑے پال رہیا
رات دِنے میں اوہدی تسبیح کرنا واں
مُدت بیت گئی اے تینوں تکیا نہیں
یاداں تیریاں دے وچ ہاواں بھرنا واں
مینوں آس تے کوئی نہیں تیرے کولوں ہن
فر وی سجنا تیرے اُتے مرنا واں
آس میری دا دِیوا بُجھدا جلدا اے
روز دیہاڑے جینا، روز ای مرنا واں
سفنے دے وچ آونا کدھرے چھڈ نہ دے
ایسے گل توں سرمدؔ میں وی ڈرنا واں
