غزل

بابا نجمی

اک وی ہمتوں بہتی دتی فر وی بھانڈے پلے رہے
بھانبڑ جیہاں دھپاں وچ وی میرے لیڑے گلے رہے
دوش دیو نہ جھکھڑاں اُتے سر توں اڈے تنبواں دا
کلے ٹھیک نہیں ٹھوکے خورے ساتھوں رسے ڈھلے رہے
ایدھر گبھرو لاشاں ڈگیاں سینے پاٹے ماواں دے
اودھر ٹھیک نشانے بدلے لگدے تکمے بلے رہے
میں وی دھی سی ڈولے پائونی سوہا جوڑا لین گیا
ویکھ کے میری حالت ولے ہسدے گوٹے تلے رہے
رستا‘ پینڈا ویلا اکو منزل اُتے اپڑن دا
پٹن گے تقدیراں بہہ کے ذرا وی جہڑے جلھے رہے
اک دیہاڑے بدل وسیا جشن منایا چودھریاں
جھگیاں دے فر کئی دیہاڑے بالن چلھے سلھے رہے
ساڈے ولے ویکھن جوگا اوہناں پلے ویلا نہیں
جہناں دی تندرسی دے لئی بابا کٹدے چِلّے رہے