غزل
مجاہد اقبال مجاہد
نہیں پرت کے ٓونا سجناں نیں‘ تاں نہیں بولدا
مدتاں ہوئیاں ساڈے ویہڑے کاں نہیں بولدا
ہپلے تے چن پردیسی ڈھیر سلاماں گھلدے سن
ہن اوہناں دی چٹھی وچ ساڈا ناں نہیں بولدا
کہڑی غلطی ہو گئی اک واری تے دس سوہنیاں
کیہ ہویا توں کہڑی گلے‘ میری جاں نہیں بولدا
اگے مکھڑا کھڑ جاندا سی اج ویکھ کے سانوں
نیویں پا کے تے اوہ بہہ گیا‘ پراں نہیں بولدا
پیسے نوں تے ایس دور وچ لوکی سمجھن ابا
جمن والی ماں نوں وی پتر ماں نہیں بولدا
ہر گل اُتے ناں ناں کیتی جاندا اے اوہ بے وفا
کناں ڈھیٹ اے بھُل کے وی‘ ہاں نہیں بولدا
کہندا سی تیرا ناں مجاہد دل میرے تے لکھیا اے
بھل گیا ہونا ہن اوہنوں میرا ناں نہیں بولدا
