غزل
بشارت احمد بشارت
پیار پریم دی بین وجائی جائیں
یاراں دوستاں نوں آہرے لائی جائیں
جادو پیار دا دلاں نوں موہ لیندا
گل جگ نوں ایہہ سنائی جائیں
پیار مردیاں نوں زندا کر دیندا
دھونی پیار دی سدا رمائی جائیں
قطرے قطرے دے نال دریا بندا
دریا پیار دا بحر بنائی جائیں
پیار ازل توں ابد تک رہن والا
تھاں تھاں ڈھنڈورا پھرائی جائیں
آئے راہ وچ کندھ جے نفرتاں دی
ٹھوکر پیار دی نال اوہ ڈھائی جائیں
وتر لا کے جگر دے خون دا توں
فصل پیار دی یار اگائی جائیں
