نعت شریف
آتش کیانی
طیبہ والے میرے آقاؐ نور دا اک سمندر نیں
یوسف ورگے قدمیں پے گئے بھاویں لکھ اوہ سُندر نیں
آپؐ دی شان بیانوں اُچی پچھ نہ ٹھاٹھ غلاماں دی
جس تھاں اوہناں پب اے دھریا مسجد بن گئے‘ مندر نیں
مول نہ غرض کسے نال مینوں میرے آقاؐ نوری نیں
عرشوں نور فرش تے آیا بے شک پردے اندر نیں
لوبھ کدورت دل چوں کڈھ کے عشق چ غوطے کھاون جو
نام اوہناں دا لیندے جہڑے مومن مرد قلندر نیں
میرے اکھر ڈھیر نتانے یار نہ اینے جوگا میں
آتش نقشا کھچ نہیں سکدا ماہیؐ دے گن سُندر نیں
