غزل
سلیم نجمی
نیلے، پیلے، ساوے چِٹے رتے رنگ دے سجنا
سانبھی پھرناں اج وی ٹوٹے تیری ونگ دے سجنا
لیکھاں نال نہ شکوہ کریے تے فر دس کیہ کریے
دلے کملے نوں لبھے ای نہیں سجن ڈھنگ دے سجنا
میں تکیا اے اوہ وی سو سو گلاں کردے پِھردے
جہناں گھر نہیں ہوندے ایتھے دانے ڈنگ دے سجنا
میرے اکھر، میرے مصرعے ہیر سلہٹی ورگے
میرے شعراں وچ نیں بہتے منظر جھنگ دے سجنا
بہتے اج کل مطلب تیک یرانے رکھن والے
جگ تے ٹاویں ٹاویں بیلی بھکھ تے ننگ دے سجنا
ہر اک کم وچ ایویں ای نیں ٹنگ اڑائی رکھدے
جہڑے جہڑے عادی ہوندے رنگ وچ بھنگ دے سجنا
اوتھے نجمی سکھ کسے دا کیہ کِسے نوں پُجنا
جِتھے بہتے لوکیں ہوون ذہن ای تنگ دے سجنا
