غزل
کرمجیت سنگھ
ورھیاں دے ورھے لنگھدے کوئی یاد کیہ کرے
مندراں دے بوہے گھس گئے فریاد کیہ کرے
ادھی توں ودھ لنگھ گئی باقی نہیں ادھی رہی
کسے دے کہے کوئی ایہنوں برباد کیہ کرے
کسے سنبھال نہ کری جد لوڑ سی سنبھال دی
کوئی کھنڈراں تے محل نوں آباد کیہ کرے
تڑفدی رہی جناں چر ساہ وچّ ساہ رہا
موئی بلبل نوں ہن کوئی آزاد کیہ کرے
ڈھیہہ گئی عمارت ڈھیہہ گئی لوکاں چ رولا پیا
اتے سی ریتا لگیا بنیاد کیہ کرے
