غزل

الیاس آتش

کٹھیاں کر کے کھنڈ تے کنکاں رکھ لئیاں
زرداراں نے مار کے مَلاّں رکھ لئیاں
بھکھے مر گئے لوک وچارے دھرتی تے
چودھریاں نے بنھ کے پنڈاں رکھ لئیاں
تگڑے دی ماڑے تھیں کاہدی یاری اے
کم پیا تے متھے اکھاں رکھ لئیاں
چھڈ دتا اے اج قرآن نوں مسلم نے
اوہدی تھاں تے ہور کتاباں رکھ لئیاں
فرقیاں دے وچ ونڈ دتا اے امت نوں
مُلاں دین توں اگے غرضاں رکھ لئیاں
انصافاں لئی منصف اگے رونا کیہ
اوہناں وی پیسے تھیں سانجھاں رکھ لئیاں
لوکاں دے گھر نت جو اگاں لاندا سی
گھر لگی تے سر تے بانہواں رکھ لئیاں
لکھ واری میں شکر کراں رب سوہنے دا
جہنے ہر پل میریاں شرماں رکھ لئیاں
بھکھا ساں تے آتش کسے وی پچھیا نہ
اج لبھی تے لوکاں نظراں رکھ لئیاں