غزل
یونس بھٹی
گلاں توں نہ کردے بس مونہہ پاٹے لوک
اک دن آپے جاسن پھس مونہہ پاٹے لوک
محفل جد وی جمن لگے متراں نال
آن مکاون ساری چس مونہہ پاٹے لوک
بے شرمے تے بے احساسے، سپاں وانگ
گلاں وچ ای جاون ڈس مونہہ پاٹے لوک
نہ کردے ایہ مونہہ رکھنی تے نہ لحاظ
عزت جھٹ وچ لیندے کھس مونہ پاٹے لوک
گلاں دے ایہ ہوندے گالھڑ، یونس ویکھ
کسراں جاندے پڑ چوں نس مونہہ پاٹے لوک
