غزل

صوفی محمد اکرم

الجھی رہ گئی یار حیاتی ڈاڈھیاں گنجھلاں نال
گڈی فر چڑھانی پے گئی کھدیاں ڈوراں نال
کلمہ روزے حج نمازاں ہوون ضائع کنج
لنگھنا ایں جد پار صراطوں چنگیاں عملاں نال
بیڑی اپنی ڈب گئی جھکھڑاں تے طوفاناں وچ
شوہ ہن پار ہے کرنا پینا ٹٹیاں بانہواں نال
عاشق ڈونگھیاں کھوہواں وچوں جاندے نکل ہمیش
پورن اُتے فرید دے وانگوں کچیاں تنداں نال
تیرے شہر چ قیس دا کیتا لوکاں نے کیہ حال
جثہ چور و چور نی لیلیٰ ہویا زخماں نال
بلھے وانگوں پیریں گھنگھرو بنھ کے توں وی نچ
توں وی یار منا لے سجنا اج دھمالاں نال
مرنوں بعد وی صوفی اکرم جیندے رہندے نت
اللہ والے مردے ناہیں آئیاں موتاں نال