ماں
توقیرچغتائی
کل میں اپنا ناں لکھیا سی
جگ نوں کِتے وِسر نہ جاواں
ڈردیاں ڈردیاں تاں لکھیا سی
ویلے ہتھوں کھر نہ جاوے
چڑھ کے اچی تھاں لکھیا سی
لکھن ویلے چیتے آیا
میرے باہجوں
کیہ کِسے دا تھڑیا ہویا
کیوں نہ اپنی تھاویں دوجا
ناں لکھ دیواں
ناں جو روز ازل توں میرے
ناں دے نال ہے جڑیا ہویا
میرا ناں وی تد تک رہنا
دوجے ناں نے جد تک رہنا
