غزل
اکرم شیخ
اکھ دی مٹی رولدا رہناں
چانن سفنے ٹولدا رہناں
ریتاں دے کجھ محل بنا کے
واء دی باری کھولدا رہناں
چن تے چانن‘ پھُل تے خشبو
نیزے اُتے تولدا رہناں
سورج ساہویں کلیاں بہہ کے
رات دی گنجھل کھولدا رہناں
جانے کہڑے خوف دے پاروں
نیندر وچ وی بولدا رہناں
واء دی سولی ٹنگے ہوئے
سائے وانگوں ڈولدا رہناں
