غزل
عطاء العزیز
فیدہ گھٹ نقصان زیادہ اے
جھگڑے دا امکان زیادہ اے
اکو جہے نیں گھر تے صحرا
گھر پر کجھ ویران زیادہ اے
یاداں چاء کے ٹر نہیں ہونا
لماں سفر سامان زیادہ اے
گھٹ نہیں ظلم اچ کوئی وی ایتھے
لیکن کجھ انسان زیادہ اے
جس دے کارن سدھ بدھ ماری
اوہدے ول ای دھیان زیادہ اے
دل نوں لائیاں فرق ایہہ پینا
ہو جانا سنسان زیادہ اے
سب توں ودھ عطا جانو سی
جہڑا اج انجان زیادہ اے
