غزل
فہیم صدیقی
لا لے لگدا ای چارا جسراں
لبھدے لوک کنارا جسراں
اوہ اے پھل دی خشبو وانگوں
ہتھ نہ آوے پارا جسراں
میں دھرتی تے جگنو وی نہیں
اوہ اے قطب ستارا جسراں
اوہ جامع تحریر دے وانگوں
میری سوچ آوارا جسراں
انج نہ کوئی کلا ہووے
یار فہیمؔ وچارا جسراں
