غزل

ڈاکٹر یونس احقر

رُتاں خورے ایہ کیہ روپ وکھاندیاں نیں
دن وٹری تے راتاں رسدیاں جاندیاں نیں
دھپاں دی شہہ تے جد چھاواں چھڈیاں سن
سوچاں ہن اوس ویلے نوں پچھتاندیاں نیں
اونے بوہتے نینویں ہوندے جانے آں
عقلاں جنا ودھ ودھ کے اچیاندیاں نیں
شاخاں نوں اوہ سارے نچنے پیندے نیں
واواں جہڑے جہڑے ناچ نچاندیاں نیں
جہڑیاں کل ضمانت سن ہریالی دی
اج اوہ پیلیاں کلر تھور اگاندیاں نیں
سمجھوں باہر اے چھلاں دی ہمدردی ایہ
ڈوبن مگروں تار کنارے لاندیاں نیں
جہناں مینوں جگ دے نیڑے کیتا اے
اوہ سوچاں میں امبراں لاگیوں آندیاں نیں
دور کھلوتے خواب پھڑائی دیندے نیں
جھولی پئیاں خوشیاں کھسدیاں جاندیاں نیں
احقر اوتھوں پرتن لے کے روگ نویں
نظراں جہڑے پاسے جھاتی پاندیاں نیں