غزل
حسین شاد
کوئی اترے کرن بہار والی
کِتے ابھرے شام خمار والی
ویلے گئے گواچ محبتاں دے
رُت مکی اے دلاں دے ٹھار والی
چلے جدوں وی دلیں کمال چلے
دھیری نیناں دی ہے تلوار والی
اوہدی گلی چ کفن دی لوڑ حالے
گل مُکی نہیں اجے وی دار والی
کوئی پچھے نہ سو لوہار دی نوں
مُل پاندی اے اک سنار والی
ساڈے دُکھ اولڑے دور ہوون
اسیں تکیے رُت بہار والی
اوہدا توڑ گٹار توں ہوئے کیویں
سُر وکھری تونبے دی تار والی
