غزل
عطاء العزیز
تیرے جئے نال یاری لانا سوکھا نہیں سی
اپنے آپ نوں اگ اچ ڈاہنا سوکھا نہیں سی
توں کیہ جانیں تیری راہ دے چانن دے لئی
اپنے گھر نوں تیلی لانا سوکھا نہیں سی
اوکھا نہیں سی جھوٹ بول کے سچیاں ہونا
میرے لئی پر سچ لکانا سوکھا نہیںسی
رب دی مہر اے ورنہ کنک دے دانے دا تے
دھرتی چیر کے باہر آنا سوکھا نہیں سی
جس دے کارن ساہ میرا سی آئوندا جاندا
اوہنوں ہتھیں قبر اچ لاہنا سوکھا نہیں سی
جہڑے گھر چوں کڈھیا سی بے عقلا کہہ کے
اوسے گھار عطا دا جانا سوکھا نہیں سی
