غزل
عبدالکریم قدسی
سینے دی دھرتی تے اُگی دھوڑ دھوئیں دی کھیتی
کھاد لہو دی مل جاوے تے پُنگرے فصل اگیتی
غرضاں دی بیماری جثا بورا بورا کیتا
ہولی ہولی کھا جاندی اے جیوں لوہے نوں ریتی
وچھڑن دے منظر دا نشا حالی تک نہیں لتھا
جاون والا رب کرے نہ پرتے ایڈی چھیتی
