غزل

نورمحمدنور

دسدا ہاں تردا پھردا سدھراں دی لاش ہو کے
بکھرے نے دل دے ٹکڑے انج پاش پاش ہو کے
وچھیاں نے رستیاں وچ کنڈیاں دے وانگ نظراں
لنگھے کویں نہ کوئی ہن دل-خراش ہو کے
نیناں دے پتیاں دی ہر کھیڈ کھیڈدے نیں
کردا ہاں پیش آپا اس نوں جو تاش ہو کے
بنیا ہاں اپنیاں وچ تقدیر دا کھڈونا
دھرتی ‘تے رل رہا ہاں، اچا آکاش ہو کے
پئیاں نے انج تریڑاں دل دی دیوار اتے
لگدا ہے دوستی دا رہنا ہے نعش ہو کے
تکن گیا ساں چانن کجھ دن کٹی دی خاطر
کرناں چبھو کے سورج، ملیا عیاش ہو کے
اٹھ ‘نور’ کر وضو توں مولٰی دا شکر کریئے
عزت رہی سلامت پردہ وی فاش ہو کے