غزل
پیرفقیرویرسپاہی
ہر کسے توں عشق ڈونگھا بھیت نہیں پایا گیا
بھوئیں توں جیویں انبراں دا بھار نہیں چایا گیا
روحاں بن کے ویکھ رہے ساں خلقیا آدم جدوں
کل دی گل اے ساڈے ساہویں کن سی فرمایا گیا
انج تے کئی وار حدوں ودھ کے حداں ویکھیاں
رہے آں حد وچ ساتھوں حد نوں ہتھ نہیں لایا گیا
ہر سمے دی ہر صدی وچ حرف نیں تاریخ دے
ماڑے تے ہر ظالمانہ حربہ آزمایا گیا
کھیڈ دے وچ روند مارے رو رو انج دے روندوواں
جیتواں نوں نال رئی دے پڑ چ ہروایا گیا
جیندے جی نہ جین دتا حسن دے لشکاریاں
مرن جوگے عشق ہتھوں بنھ کے مروایا گیا
لوک انٹرنیٹ تے رجھے کوئی جیوے یا مرے
آن لائن خشیاں غمیاں آیا نہ جایا گیا
آئی اے درویش سنگت دور پرلے پار توں
بال کے دیوے فقر دا مچ رشنایا گیا
دھرت پاوے وین جو جو ہک مری تے بیتیاں
ظلم دا تندور ایویں نہیں کِتے تایا گیا
آئے سن کومنٹ لکھاں لائیک ہوئے شیئر وی
درشنا جد سوہنیاں دا لائیو کروایا گیا
کرن لئی سیوہ فقر دی رات ملی چاننی
چٹے دینہہ وچ عاشقاں لئی چن چڑھوایا گیا
عمر ساری اکو در تے بیت گئی وچ سجدیاں
ساتھوں اج تائیں غیراں دا نہیں بوہا کھڑکایا گیا
پلس دی وردی فقیری شاعری پرفارمنس
ویر حدوں ودھ کے اوکھا ایکٹ کروایا گیا
