غزل
منصور عزمی
لہو دی بارش وَسن لگی
خلقت ساری نَسن لگی
ویکھ کے پُت دی لاش نوں ماں
جھلّی ہو گئی ہَسن لگی
ویلے نے پھَٹ ایسے لائے
روح وچوں رَت رَسن لگی
مینوں رات جگا کے سوچ
خورے کیہ کیہ دَسن لگی
عزمیؔ مینوں وچ شکنجے
فیر حیاتی کَسن لگی
ای پیپر
