غزل
انور اُداس
اَگّ ، پَوَن ، مٹّی تے پانی
میں ہانی ہاں ایہناں دا تے ، ایہ سب میرے ہانی
میرے تن اندر ایہ چارے ، یار حقیقت جانی
کھولن اپنا آپ نہ چنگّا ، ایویں خاک اُڑانی
لائی جیہدے نال ازل توں ، لگّی توڑ نبھانی
اپنی کرئیے اِنجّ صفائی ، گھر جیؤں کرے سوانی
عِشق ، پریت اَساڈے قالب ، اِکّو ذات سمانی
غیراں نوں نہ ہرگز دَسیے ، انورؔ عِشق کہانی
