غزل
ڈاکٹر عظمت اللہ عظمت
دکھ دوپہراں اندر چھاواں لبھدے نیں
پیو بن کے وی پتر ماواں لبھدے نیں
میرے اندر میرا مردہ پھلیا اے
ہن تے میرے ساہ وی ساہواں لبھدے نیں
کیہ ہویا اے شہر میرے دے لوکاں نوں
ڈگیاں کندھاں دا پرچھاواں لبھدے نیں
کنے بھولے لوک نیں تیری نگری دے
کاسے پھڑ کے انکھ دا ناواں لبھدے نیں
ساڈے پیراں ہیٹھوں دھرتی تلکے پئی
لوکی نیاں دھرن نوں تھاواں لبھدے نیں
عظمت ہن تے لہو وی چٹا ہو گیا اے
جھلے کنگوں رتیاں بھاواں لبھدے نیں
