مزاحیہ غزل
انور مسعود
توں کیہ جانے بھولیے مَجھے انارکلی دیاں شاناں
وانس ونے گاہک نی ایتھے، بھلیو بھلی دکاناں
ویکھ نی اڑیے کبھے پاسے وال کسے دے کھلے
راہیاں دے پہ کھیڑے پیندے خوشبواں دے ہلے
سجے پاسے کھرلی دے وچ بنگالی رس گلے
ویکھ کسی نال منہ نہ ماریں، مڑ مڑ پیا سمجھاناں
توں کیہ جانے بھولیے مَجھے انارکلی دیاں شاناں
ویکھ نی جیون جوگیے ایتھے رنگ برنگ پٹولے
سیر کریندے نظری آون پریاں دے کجھ ٹولے
چھڈ دے کھانے کھل ونیوے، ہن نہ چبیں چھولے
چھڈ دے پینے گڑے دے شربت، پی ہن کوکے کولے
بوتل دے نال منہ نہ لاویں، منہ وچ پا لیں کاناں
توں کیہ جانے بھولیے مَجھے انارکلی دیاں شاناں
