ساتھ نہیں مُکدا
شفیق قریشی
کسے گواچی خوشی نوں
جیکر لبھن ٹریے
لبھیاں وی نہیں لبھدی
نہ لبھیاں وی لبھ جاندے نیں غم…تے
غم دا ساتھ نہیں مُکدا
اس دریا وچ آیا ہڑھ
نہیں سردیاں وچ وی سُکدا
اک ڈرونے سائے وانگوں
نال ای نال اے رہندا
اٹھ جائیے تے اٹھ کھڑا ہووے
بہہ جائیے تے بہندا
سوچدے ایہو رہنے آں کہ
ایہدے وار توں بچ ای جائیے
ہمت کریئے بھاری
وکھرا جیہا کوئی اولھا لبھیے
کوئی اساریے ڈھاری
ایس اساری ڈھاری دے پر
تھم ہوندے نیں کچے
خوشیں کدے نہیں سچیاں ہوئیاں
غم ہوندے نیں سچے
