غزل
خالدحسین تھتھال
کوئی کسے دے نال نہیں ہوندا ہر کوئی اپنے نال ای ہوندا اے
ڈِھڈ تیں گوڈے ہون نہ اگے ڈِھڈ دا ڈھیر جنجال وی ہوندا اے
آپو اپنی واہل ایہہ چُکن آپو اپنی بُتی سارن
بندہ دارو بندے دا تے بندہ ای ایہہ وبال وی ہوندا اے
روز دیہاڑے دی اک ویتر وختاں دا اک نواںپڑانا
چنتے جھورے سہنسے فکراں سوچاں دا اک جال وی ہوندا ا ے
جدھر دیکھو ہڑھ خلقت دے کدھرے انت شمار نہ کوئی
فیر وی بھلیاں لوکاں دا جگ دے اُتے کال ای ہوندا اے
ہر کوئی اپنی وتر واہندا اے اپنے کیارے پانی لاندا اے
مکر فریب دھروہ وچ خالدؔ کدھرے کوئی لج پال وی ہوندا اے
