غزل
نصیربلوچ
میں رات ورھے دی جاگیا
جد اس دا چیتا آ گیا
جا! لے جا خوشیاں موڑ کے
ہن دل نوں درد سما گیا
انج نواں نرویا رہیا میں
دکھ اندر و اندری کھا گیا
میں برفاں ورگی رات وچ
دریا ہنجواں دا جھاگیا
مڑ پینگھاں پئیاں سوہنیا
مڑ ملن دا موسم آ گیا
اوہ نفرت وچ لپیٹ کے
میرے سبھے چاء دفنا گیا
میں جھگیاں دا وسنیک سی
کیوں محلاں تیکر آ گیا
