غزل
عبادنبیل شاد
سانبھ رکھیا سی دل جو گھر اندر
آ گیا اوہ تیری نظر اندر
دھپاں چڑھیاں تے آ گئے چیتے
بوڑھ وڈھے سی جو سفر اندر
وہم رہندا اے تیرے وچھڑن دا
میں تے جینا واں ایسے ڈر اندر
درد ہنجواں توں ہو گیا دونا
ماں جدوں آکھیا جا‘ مر‘ اندر
ساہ نوں کھچنا وی ہو گیا اوکھا
ہمس رہندا اے اس قدر‘ اندر
کنے ورھیاں توں ہوئی نہیں بارش
کون وسیا اے اکھ دے تھر اندر
