غزل
آسناتھ کنول
اساں وی پنکھ پساری رکھے
اوس وی جندرے ماری رکھے
میری سوچ دے ویہڑے اندر
پیر سی واری واری رکھے
ہجر دی قید چ اوس ظالم نے
زخم وی سارے کاری رکھے
جتھے حرفاں کھیڈ مکائی
اوتھے نین کٹاری رکھے
پھُلاں جہی سی جند نمانی
کنڈے آپ کھلاری رکھے
اساں وی گل نہ ٹوری کوئی
اوس وی جذبے ہاری رکھے
دل سی آس دے بوٹے لاندا
دھرتی آپ سواری رکھے
